Herbert Grönemeyer Amsterdam 2007

21 september 2007 Heineken Music Hall

Door Andre Bouwmeester

Al enige tijd een aan de zijlijn bewonderaar van deze woorden tovenaar uit Duitsland. Na een aantal jaren is het dan zover, Herbert komt naar Nederland.
Op vrijdag 21 september 2007 ging het allemaal gebeuren in de H&H hall in Amsterdam. In Duitsland een mega ster, die met gemak een dozijn aan voetbal stadions vult voor zijn concerten, die in de Duitse pop scčne belangrijk is en die qua populariteit te vergelijken is met Marco Borsato. En nu aan het eind van zijn tour doet hij ons landje aan.

In rijen dik staat men ruimschoots van tevoren te wachten tot dat de zaal open gaat, ik zelf moest nog om 18.30 uur een hapje gaan eten, maar de Dy hards waren al in grote getale aanwezig. Vele oosterburen waren naar onze hoofdstad getrokken om, dit voor in hun ogen, intieme concert mee te maken. Klokslag 20.00 uur komen Herbert en de band het podium op en tonen drie uur lang, muzikaal talent, het prachtig live vertalen van zijn nummers en boven al, veel Humor. Herbert treedt van meet af aan in gesprek met de overvolle zaal. Hij klets er lekker op los, vertelt waar zijn nummers over gaan, en kent vooral veel eigen spot over zijn volk, de Duitsers en zichzelf. En dit alles niet in het Duits, nee in verrassend goed Nederlands. Herbert heeft iets met ons volkje,een van zijn beste vrienden is Anton Corbijn, en hij is gecharmeerd van onze nuchterheid.
Als een van de eerste dingen die hij ons laat weten is dat het strijkers ensemble dat achter hem op het podium zit uit Nederland komt. En daar scoort hij natuurlijk punten mee bij de ook aanwezige Nederlanders. Ik denk dat ruim een kwart, misschien wel de helft van de ruim 5000 aanwezigen uit Duitsland is komen reizen. Met dit ensemble komt de muziek die we te horen krijgen, alleen maar ten goede die avond. Sinds de bouw van het muziekpodium ben ik altijd gecharmeerd geweest van het geluid in de Music Hall, deze avond was perfect.

De kwaliteit van een concert is vaak afhankelijk van de energie die de artiest investeert en uitstraalt. Herbert weet je drie uur lang op zijn gemak te vermaken. In die drie uur jaste Grönemeyer de meeste nummers van zijn nieuwe CD, 12 en het leeuwendeel van zijn overige repertoire erdoor, inclusief vier toegiften. Daarbij nam hij ook de hele breedte van zijn oeuvre door: de stilte van Flugzeuge en Halt Mich vormde een prettig contrast met meer krachtige nummers, klassieke (zij het Duitstalige) rock wordt afgewisseld met invloeden uit Triphop, Salsa en Jazz. Ook de virtuositeit werd niet geschuwd, noch door Grönemeyer, noch door zijn band. Na een van de toegiften moest Herbert ons bekennen dat hij wel een beetje met knikkende knieën het podium die avond is opgelopen.
Hoe zou Nederland reageren na al die tijd dat hij niet hier is geweest, maar verzekerde hij ons dat het een van de mooiste avonden voor hem was en dat hij zich geen betere afsluiter had kunnen voorstellen voor zijn zo succes vol verlopen toer.
Het is goed om te zien dat iemand na zo'n carričre er niet alleen in slaagt om het publiek te vermaken, maar daar ook duidelijk zelf nog steeds zoveel lol aan beleeft.