Er werd vol verwachting
uitgekeken naar dit eerste officiële optreden van deze nieuwe nederlandse band,
met voormalig Gathering zangeres Anneke van Giersbergen.
Het vond allemaal plaats in de stad waar ze woont, Nijmegen.
Doornroosje was goed gevuld die avond en voorafgaand aan het optreden van Agua,
trad de bevriende band uit Noorwegen op, die van Kristin Fjelltseth.
Deze singer songwriter maakt over het algemeen laydback music, waarin
akoestische instrumenten en samenzang de boventoon voeren.
Deze Kristin, voorzien van een prachtige stem kan haar nummers, luisterend naar
de teksten veelal voorzien van een dosis gospel, zeer overtuigend brengen.
Muzikaal staat het als een huis, ben alleen bang dat dit voor een groot publiek
niet toegankelijk zal worden.
Daarom wel aardig om te weten dat er door een aantal bijzondere mensen zeer
goede muziek wordt gemaakt en waar we die avond van heb mogen genieten.
Nadat er het een en ander gewijzigd werd op het podium,ook hier zag je dat de
twee bands met elkaar samenwerken, was het rond 21.45 uur tijd voor Agua de
annique.
Er werd zeer sterk geopend met Lost and Found, waarin Joris Dirks (de gitarist)
en Anneke alleen op het podium waren. Na dit nummer was er naast de armen flink
omhoog een ware overwinnings kreet uit de keel van Anneke te horen, zo van “de
kop is eraf”.
Deze avond werden de meeste nummers van het album, Air, ten gehore gebracht.
We waren al een beetje benieuwd waar de band ons mee zou verrassen om iets
langer te spelen dan een uur.
Dit gebeurde door een tweetal covers, en een nummer van gitarist Joris Dirks.
De eerste cover werd aangekondigd als een nummer van “die lachebek van Idols”,
en werd Maybe tommorow, maybe tonight, gespeeld van Earth and Fire.
Aardig is dan om te weten dat het juist Jerney Kaagman is geweest die eens
gezegd heeft over The Gathering, dat dit Nederlands meest belovende band is van
de afgelopen jaren, in de progressieve scene.
Van deze laatste band, Anneke’s voormalige band The Gathering, werd het nummer
Alone gespeeld.
Bij het inzetten van het nummer vroeg Anneke of er al enige herkenning was met
het nummer, die was er zeker, maar of het nou aan de zaal / geluid lag of aan de
“skills”van de nieuwe band weet ik niet, het nummer kwam wat mij betreft totaal
niet tot zijn recht.
Hier hoorde je met name waarom The Gathering niet zomaar een bandje is, dat het
een zeer begenadigd gitarist in haar gelederen heeft in de persoon van Rene
Rutten en dat deze band door een aantal zeer goede muzikanten gedragen wordt,
waardoor het wereld wijd bekend is en haar muziek kan verkopen.
Agua de annique heeft wat mij betreft nog te maken met waar elke nieuwe band
tegen aanloopt, je muziek, bekend van de cd, vertolken op het podium.
Ze hebben een zeer goed album afgeleverd, waarin een uitstekende balans is
gevonden tussen dynamiek en melancholiek in de nummers.
Op het podium komt dit nog niet zo uit de verf, mis je met name de regelmatige
samenzang die te horen is op het album, en bijvoorbeeld de blazers in “the day
after yesterday”.
Als er wat steviger gespeeld mag worden dan gaan de heren ook echt los, en word
anneke’s stem totaal overstemd.
Hier mag wat mij betreft meer rekening worden gehouden met elkaar,en mogen er
best samplers gebruikt worden om de nummers die charme te geven die ze op het
album ook hebben.
Maar alles bij elkaar een zeer goed optreden en als Anneke haar keel opent hoor
je een zeer goede zangeres en weet ze op haar manier een goede show neer te
zetten.
Extra genieten was het toen Kristin Fjelltseth, samen met Anneke het nummer
“Sunken Soldiers Ball” (dat overigens geschreven is door Kristin) lieten horen.
Beide stemmen passen perfect bij elkaar en waarom niet, zolang Kristin mee
toert, misschien wel aardig om samen ook nummers van Agua te gaan doen.
We zijn een nieuwe zeer belovende Nederlandse band rijker en ik blijf hoopvol
uitkijken naar een volgend optreden en album.
Setlist:
Lost
and found
Ice water
Day before yesterday
Yalin
Beautiful one
Come wander with me
Alone
Trail of grief
Witnesses
