Appelpop 2007 ( 8 en 9 september waalkade Tiel )

Vrijdag 07 september en zaterdag 08 september 2007 was het zover, op de Tielse waalkade het grootste gratis toegankelijke muziek event in Nederland “Appelpop”

In de weken voorafgaand hadden Feike, Marcel en ik al het nieuws voor dit spektakel scherp in de gaten gehouden, om vroegtijdig te ontdekken wie er dit jaar op de planken zouden staan.
Vorig jaar was dit het toetje geweest voor ons als muziekliefhebbers en radioprogramma makers.
De contacten die Feike heeft met de organisatie van Appelpop hebben we toen voor het eerst aangesproken en op het laatste moment in 2006 hebben we nog een aantal artiesten kunnen strikken voor een interview, toen in 2006 maakte vooral After Forever veel indruk op Marcel en mij.
Omdat we dit jaar iets meer backstage wilden, hebben we vroegtijdig de vraag voor een interview neergelegd bij verschillede management teams of direct bij de band zelf.
Spoedig kregen we reactie terug van de bands of artiesten, positief meer gelukkig als negatief, menig band bleek geïnteresseerd te zijn om na of voor het concert dat men geeft die avond of dag, met ons een babbel te maken.
Helaas moesten Ilse Delange en Bløf  dit jaar verstek laten gaan, omdat deze bands een druk programma hadden tijdens dit weekend.

Voor de vrijdagavond stonden interviews gepland met Johan, The Scene en Racoon,met name de laatste band was iets om naar uit te zien.

Racoon had eveneens veel indruk gemaakt tijdens Appelpop 2006, Sarah Bettens kwam toen het podium opgelopen en deed het nummer love you more samen met de band.
We waren blij met de positieve reactie op onze aanvraag en zo mocht Feike deze heren voorafgaand aan hun optreden interviewen.

Toen we eenmaal backstage waren vielen we helemaal met onze neus in de boter, want we kregen voor de microfoon de zanger Bart van der Weide en gitarist Dennis Huige.
Beide heren zaten gelukkig op de praatstoel en vertelden gemakkelijk, Dennis had zo nu en dan slimme opmerkingen, dus al met al was het een prettig gesprek.

Als tweede voor de avond stond gepland Johan, Marcel mocht  zanger Jacco  de Greeuw en gitarist Maarten Kooiman spreken.
Dus ook hier mochten we niet klagen wie we voor de microfoon kregen en namen  de heren in een van de kleedkamers ruimschoots de tijd voor ons, het werd een luchtig gesprek waarin we veel meer van Johan te weten zijn gekomen dan we tot dan van ze wisten.
Een band om in de gaten te houden.

Als laatste voor die avond stond gepland The Scene, de band was sinds 2004 weer bij elkaar gekomen dit jaar en een van de headlines van die avond.
Ik mocht het interview voor mijn rekening nemen, zo hier en daar had ik vernomen dat The Lau, de zanger van de band, niet altijd even makkelijk van de tong is, dus ging ik met enige kriebels met The Lau en toetsenist Emilie Blom van Assendelft het gesprek in.
De dame en de heer spraken zeer vrijuit en zo nu en dan had ik het gevoel dat zij de vragen die ze voorgelegd kregen wel konden waarderen, dit door hun lichaamstaal en bedenkelijke pauzes voorafgaand aan de antwoorden die ze gaven.
Voor mij heel speciaal om een grote Nederlandse band als deze te mogen interviewen.

Later die avond genoten we met z’n drieën van Racoon als afsluiter van de avond.

De volgende dag was het weer vroeg op want om 12.00 uur stond het eerste interview gepland met Di-rect, maar als snel kregen we van de organisatie te horen dat de heren in de file waren beland. Na wat heen en weer gepraat kregen we uiteindelijk te horen dat we later die dag, dat bleek rond een uur of drie te worden, de band konden interviewen.
Hier waren we al heel gelukkig mee, daar het ook goed had kunnen zijn dat het gehele gesprek niet zou plaatsvinden, vanwege tijd.
De heren van Di-rect  kwamen uiteindelijk, een kwartier voor enen, het terrein van Appelpop opgereden en openden het zaterdagprogramma.
Zelden een band zo dynamisch en vol energie zien spelen, zij waren het juiste recept voor een lange zaterdag vol Nederlandse trots uit de muziek industrie.
Marcel had later die middag met de voltallige band het interview, ook hier zag je de heren soms wijselijk nadenken voor dat er een antwoord op de vraag werd gegeven, waarbij een grap op zijn plaats door zowel de geïnterviewden als de interviewer werd gemaakt.

Tijdens het optreden van Di-rect verscheen Sander Gommans, gitarist en mede oprichter van de band After Forever op de VIP Tribune, voor hem was het heel bijzonder, na zijn tijdelijk afwezigheid  bij de band werd dit zijn tweede optreden sinds zijn terug keer, even naar hem toegelopen, een hand gegeven, gevraagd hoe het met de zenuwen was en na een korte babbel met hem en de band succes gewenst te hebben verliet hij de tribune. 

Na het optreden van Di-rect snel naar het tweede podium gesneld, want in een volle tent speelde hier Charlie Dee.
Deze singer songwriter gaf een geldige performance en ze had een goed contact met het publiek dat ziender ogen erg genoot.
Voor mij was het allemaal nieuw en ik mocht haar aan het eind van de middag interviewen.
Ik had me natuurlijk voorbereid op het gesprek en hier en daar wat muziek gehoord op het grote wereldse web, maar het is toch lastig om wat van deze dame en haar band te horen te krijgen.
Toen uiteindelijk aan het eind van de middag, we waren backstage onze spullen in orde aan het maken zodat we gereed waren voor het gesprek , hoorde ik ineens aan mijn linkerzijde `Hallo` en stond er een zeer prettig uitziende brunette naast me met een grote glimlach op haar gezicht.
Je bent gewend om te wachten op de artiest, maar Charlie was er helemaal klaar voor en had ons opgezocht, het werd een zeer ontspannen en prettig gesprek en werd er smakelijk om het een  en ander gelachen.

Een kleine man die inmiddels grote zaken doet in de business, stond inmiddels op het podium, van Velzen, ook hij nam met zijn band de zaal mee door de nummers die hij liet horen, waarbij hij zowel op het podium als tijdens het gesprek, dat hij later zou hebben met Feike,  die middag, liet weten onder de indruk te zijn tussen welke artiesten hij mocht optreden  tijdens Appelpop.
De kleine man zweepte het publieke op en het geheel knalde van het podium, het interview met van Velzen dreigde even niet te gaan lukken die dag, de afgesproken tijd werd veranderd, eerst belde de ene manager en toen iemand van de crew en zagen wij het schip al een beetje zinken, uiteindelijk kregen we van de organisatie te horen dat meneer van Velzen wel vijf minuten tijd voor ons had.
Feike heeft de volledige vijf minuten goed gebruikt en probeerde bij van Velzen zelfs nog een scoop los te krijgen, maar helaas lukte dat net niet.
Als er al sprake is van sterallures bij artiesten dan merkten wij dit bij van Velzen. Tijdens het gesprek waren we niet alleen in de kleedkamer met Roel, maar ook de manager en nog een aantal andere lieden, waren hierbij aanwezig.
Ook vanuit de organisatie van Appelpop liep iemand vrij zenuwachtig te doen na vijf minuten, maakte deze een gebaar van nog een minuut en dan moet het over zijn.
Dat is wat ongewoon, voor Appelpop, tot dan toe waren de gesprekken vrij ongedwongen verlopen en natuurlijk van Velzen reisde van het ene optreden naar het andere dat weekend en was gebonden aan een zeer strak tijdsschema, maar bij de andere bands was het allemaal net even wat relaxter.

Nadat Di-rect had opgetreden die middag, kwam de organisatie met het verzoek of dat wij After Forever eerder dan we gepland wilden interviewen, wij hadden op dat moment geen andere verplichtingen dus wij mee backstage voor het gesprek wat Marcel zou hebben met Floor Jansen.
Floor liet bij het aan elkaar voorstellen blijken ons te herkennen, “wij hebben al eerder met elkaar gesproken hé??”  En na het gesprek maakte ze aan ons een compliment, over de vragen voor het gesprek en de kennis van de band, ze was onder de indruk.
Ik zelf had de eer om tijdens het gesprek enige foto’s te maken, om wat voor reden dan ook meende ik een foto of tien te hebben geschoten van Floor en Marcel.
Maar helaas mijn hersenen of mijn handen hebben me in de steek gelaten, want na het controleren van de foto’s, waren er maar een foto of drie gemaakt en was er slechts eentje bruikbaar.
Maar goed de complimenten en de foto’s, dat maakt het zo leuk voor ons als programma makers, dat er dat stukje waardering is dat we net even wat andere vragen hebben dan de vragen die ze regelmatig met hetzelfde antwoord moeten beantwoorden.
Natuurlijk voor een band als After Forever was er veel gebeurd dat jaar, maar net als in onze programma’s, de Lagerweij show en PUUR,  proberen ze het net even anders te doen dan wat je normaal hoort op de main stream radiostations.

Voor de rest van de dag hebben we nog genoten van Ilse Delange en Bløf.

Het waren voor ons twee energieke dagen.

Marcel had de komende dagen nodig om de honderden foto’s die hij gemaakt heeft  na te kijken en te bewerken.
En was het aan Feike om de opgenomen interviews te bewerken zodat ze gebruikt konden worden in de speciale Appelpop uitzending op 18 september.
Het werd een bijzondere uitzending op dinsdag avond 18 september 2007, die ik helaas aan mij voorbij moest laten gaan vanwege ziekte, maar het is zeker de moeite waard dat jij deze nog een keer beluisterd,  met al die prachtige en leuke interviews die door de bands en artiesten zeer ongedwongen werden gegeven.

Dames, heren artiesten en management langs deze weg nogmaals dank daarvoor.

Bij ons beginnen de kriebels voor een volgend jaar Appelpop. 

Andre Bouwmeester