Fish Effenaar Eindhoven 9/10/2007

Hoe kon ik ook zo stom zijn?! Fish is nou echt wat je zegt een oude liefde van me. En juist deze man had ik dinsdagavond bijna links laten liggen. Wisselend plaatwerk maar wat voor mij belangrijker was, een alsmaar zwakker wordende begeleidingsband maakte dat ik de optredens van de laatste paar jaar niet altijd even sterk vond. En als dan ook nog – Marillion’s Clutching at Straws - live gebracht gaat worden maakt dat bij mij het gevoel los dat het misschien maar beter zou zijn om deze tour eventjes over te slaan, juist om  deze prachtplaat in ere te houden. Maar het muzikale bloed kruipt waar het niet gaan (oh Nostalgie) kan dus nam ik na mijn werk toch uiteindelijk de beslissing om de Schotse knuffelbeer te gaan bezoeken in Eindhoven.

De beslissing bleek terecht. Ik had natuurlijk kunnen weten dat Fish altijd een feestelijk sfeertje weet te creëren. Ik had ook kunnen weten dat er iedere tour wel weer een interessante setlist staat geprogrammeerd. Maar ik wist nog niet dat Fish een goudader had aangeboord in zijn tuin in Haddington waardoor hij ineens in staat bleek om zijn show eindelijk weer eens te voorzien van de nodige entourage. De merchandisestand was rijkelijk gevuld met weer eens redelijk vormgegeven spulletjes en het podium was deze keer voorzien van een groot scherm waarop gedurende het hele optreden mooie beelden waren te zien.

Het gaat uiteindelijk om het optreden zelf, en ook dat was genieten. Ook was het, net als in de dagen ven weleer, weer eens spannend om de grote man het podium op te zien komen, onder de klanken van Rossini’s La Gazza Ladra. Juist, dezelfde muziek waarmee de shows van de Clutching-tour werden geopend. Daarbij werden we lekker gemaakt met een bij vlagen hilarische filmpje dat speciaal voor deze tour in elkaar was gezet en waarop het verloop van Fish’ carriere werd weergegeven, afgezet tegen historische nieuwsbeelden. Afgetrapt werd er – net als 20 jaar geleden – met Slàinthe Math waarna er een set volgde die hoofdzakelijk bestond uit materiaal van het nieuwe album 13 th Star en met name later in de set, het onvolprezen Clutching at Straws. Daartussenin was weinig ruimte voor ander materiaal waardoor ik het extra jammer vond dat daarin dan ook zowel the Perception of Johnny Punter en Cliché waren opgenomen, nummers die de laatste jaren al veel zijn gespeeld. Daar tegenover staat dat de uitvoering van Vigil (uit 1989) een van de hoogtepunten was van de avond. Het nieuwe materiaal, dat pas heel recentelijk verkrijgbaar was (uitsluitend te bestellen via de Fish site en te downloaden), was bij volstrekt onbekend maar klonk live als een klok. Het is muziek die deze band goed kan spelen, mid-tempo, zware logge rock. Op het eerste gehoor alvast veelbelovend. Clutching at Straws was, als verwacht, een stuk minder. Maar aangezien het album niet integraal (of zelfs volledig) werd gespeeld, viel de schade mee. Het fabuleuze openingsdrieluik begon bij Warm Wet Circles lekker te draaien (Hotel Hobbies kan niet zonder Steve Rothery bleek) en Sugar Mice en White Russian waren zelfs regelrecht fantastisch. Geen zielsnijdend gitaarwerk of tintelend lichtvoetig toetsenwerk, laat staan puntig baswerk, dit gemis werd gelukkig goed gemaakt met een bijzonder goed geluimde, opvallend opgeruimde, vrolijke Fish die voor zijn doen zeldzaam goed bij stem was. Ook muzikaal was het te merken dat er net iets meer aandacht naar deze tournee is uitgegaan dan de laatste jaren het geval was. Getuige de reacties uit de zo goed als uitverkochte grote (!) zaal van de Effenaar en de drukte bij de merchandise (waar ik werd geholpen door de charmante dochter van Fish!) lijkt het er zowaar op dat Fish bezig lijkt aan een ‘come back van nooit weggeweest’. En dat is dik verdiend. Als Fish de zaken was professioneler en gedisciplineerder aanpakt zoals bij deze tour kan ie nog jaren vooruit. De volgende keer moet ik dus niet meer zeuren en gewoon gaan, simpel.

Met dank aan Mart van http://marts.web-log.nl/