Door: Erik Luyten
De lange
rij om het gebouw van de Effenaar heen zou
omstanders laten doen vermoeden dat er een
of andere superster in de grote zaal van de
poptempel speelt. Niets is minder waar. De
Effenaar wordt vanavond helemaal gevuld door
een wat ouder publiek dan gemiddeld, dat
komt kijken naar de progrock-band Porcupine
Tree. Geen kleintje in het genre, dus de
avond is dan ook helemaal uitverkocht. Weet
de band haar naam opnieuw waar te maken?
Terwijl nog velen buiten in de rij staan om
binnen te komen, start om 20.00u stipt het
voorprogramma
Pure Reason Revolution
(PRR). De band is op dit moment bezig de
opvolger op te nemen van het uiterst goed
ontvangen debuut-album The
Dark Third uit
2006, maar heeft het opnameproces even
gestopt om de gehele Europese tour van
Porcupine Tree voor support te spelen. In
februari stond de band nog in de Plato in
Helmond.
De set van PRR begint erg rommelig. De
gitarist van het vijftal blijkt wel vaker
technische problemen te hebben gehad, en zo
ook is dat deze avond het geval. Hierdoor
valt er al vroeg een lange stilte waarbij de
problemen opgelost worden. De erg verlegen
ogende zangeres Chloe Alper weet tussen de
nummers door niets te vertellen aan het
Eindhovense publiek, waardoor het lijkt dat
de band de nummers opdraaft. Deze nummers
zitten overigens erg goed in elkaar en maken
de stiltes helemaal goed. Ze bevatten veel
sfeer en weten de bezoekers geboeid te
houden tot het moment waarop velen hebben
gewacht.. Porcupine Tree!
Zoals de website van de Effenaar al meldde,
is
Porcupine Tree
vrijwel nooit te betrappen op een slechte
liveshow. Ook de cds zijn stuk voor stuk
juweeltjes te noemen. Porcupine Tree werd in
1987 opgericht door frontman Steven Wilson.
In 1991 verscheen het debuut-album On
the Sunday of Life,
waarvan de eerste, gelimiteerde druk direct
uitverkocht was. Zestien jaar later, april
2007, komt het negende album uit, Fear
Of A Blank Planet.
De plaat telt zes nummers die samen een
ruime vijftig minuten in beslag nemen.
Het optreden van de band begint met de
titelsong van het nieuwe album, Fear Of A
Blank Planet. Het hele album wordt,
verdeeld over de show, gespeeld in de
volgorde hoe deze ook op cd staat. Daarbij
komt ook het meer dan zeventien minuten
durende indrukwekkende stuk
Anesthetize
langs. Alle nummers worden bijgestaan door
videoprojecties, die een schitterende
aanvulling zijn op de muziek. De beelden
lopen precies synchroon met de nummers. Er
komen verspreid door de set nummers voorbij
van veel verschillende albums, als
Lightbulb Sun van
het gelijknamige album,
Blackest Eyes van
΄In
Absentia΄ en
Open Car van Deadwing.
Na ongeveer negentig minuten verlaat de band
het podium, om even later onder luid gejuich
weer terug te komen voor misschien wel het
meest indrukwekkende deel van de avond.
Zanger Steven Wilson grapt met We are not
the kind of band that plays the same songs
over and over again every tour just because
you guys wanna hear it
but allright,
waarna de band
Trains inzet met
een schitterende videoprojectie op de
achtergrond. Ook bij het daaropvolgende Mother
And Child Devided
slokken de videobeelden menig bezoeker op.
Hierna volgt nog
Halo en verlaat
de band na bijna twee uur het podium.
Opnieuw weet Porcupine Tree een smetteloze
liveshow te geven waaraan weinig tot geen
haken en ogen zitten. Het was een uitgelezen
kans om de band in een clubshow te zien,
want dat zal de komende tijd niet meer
mogelijk zijn. Na het afsluiten van deze
tour zal Porcupine Tree namelijk de grotere
zalen opzoeken, om daarna hopelijk weer snel
een nieuw album op te nemen, dat vast en
zeker wιιr zal overtreffen.
Photo's:
Erik Luyten Photography @ Flickr
